Vroege bewoning en Moorse oorsprong
De geschiedenis van Confrides begint in een tijd waarin de bergdorpen van Alicante nog ver verwijderd waren van het moderne Spanje zoals we dat nu kennen. Archeologische vondsten wijzen op menselijke activiteit in deze regio lang vóór de Romeinse overheersing, maar het dorp zoals we dat nu kennen ontstond vooral tijdens de Moorse periode, die in het huidige Valenciaanse binnenland diepe sporen naliet. In de 8e eeuw vestigden islamitische gemeenschappen zich in deze bergen. Ze bouwden versterkte nederzettingen op strategische plekken, omringd door terrassen waarop amandelen, olijven en graan werden verbouwd.
Confrides werd in deze periode waarschijnlijk gesticht als een klein agrarisch centrum met een defensieve functie. De ligging hoog in de bergen bood uitzicht over de omliggende valleien en maakte het mogelijk om vijanden van verre te zien aankomen. De Moren legden irrigatiesystemen aan en gebruikten technieken om water op te slaan, waardoor de landbouw hier zelfs op grote hoogte kon bloeien. Deze systemen lagen aan de basis van de welvaart in het dorp en zijn, hoewel grotendeels verdwenen, nog op enkele plekken in de structuur van het landschap te herkennen.
Het kasteel van Aljofra en de Reconquista
Centraal in de middeleeuwse geschiedenis van Confrides staat het kasteel van Aljofra, een versterking die uitkeek over het dal van Guadalest en de bergpassen richting de kust. Dit kasteel was in de Moorse tijd een belangrijk verdedigingspunt. De muren, torens en binnenplaatsen boden niet alleen bescherming aan soldaten, maar ook aan de lokale bevolking in tijden van gevaar.
In de 13e eeuw kwam er een keerpunt toen de troepen van koning Jaime I van Aragón het gebied veroverden tijdens de Reconquista. In 1245 werd het kasteel ingenomen en kwam Confrides in christelijke handen. De strategische waarde van het fort bleef ook in de eeuwen daarna groot, omdat het de doorgang naar de kust bewaakte en het achterland beschermde tegen invallen. Het kasteel raakte in latere eeuwen langzaam in verval, maar de ruïnes die vandaag de dag nog te zien zijn, dragen nog steeds de sporen van die bewogen tijd.
Feodale tijden en adellijk bestuur
Na de herovering werd Confrides onderdeel van een feodaal systeem, waarbij de dorpen in de bergen werden toegewezen aan adellijke families die het land bestuurden en belasting inden. De bevolking bestond grotendeels uit Moriscos — voormalige moslims die zich officieel tot het christendom hadden bekeerd, maar vaak vasthielden aan hun eigen tradities. Zij bewerkten het land, zorgden voor de landbouw en betaalden pacht aan hun heren.
In de 16e eeuw kwam het tot spanningen tussen de christelijke autoriteiten en de Moriscos. Dit leidde uiteindelijk tot de grote uitwijzing van 1609, toen de Moriscos uit het gehele Spaanse rijk werden verdreven. Voor Confrides betekende dit een enorme klap: de landbouwgrond bleef braak liggen, huizen raakten verlaten en de bevolkingsaantallen kelderden. De herbevolking kwam langzaam op gang, met christelijke kolonisten uit andere delen van het Koninkrijk Valencia die zich hier vestigden.
18e en 19e eeuw: tussen isolatie en overleven
Door zijn bergachtige ligging bleef Confrides in de 18e eeuw een relatief geïsoleerde gemeenschap. De economie draaide voornamelijk op landbouw en veeteelt, waarbij tarwe, amandelen en olijven de belangrijkste producten waren. De inwoners leefden grotendeels zelfvoorzienend, met ruilhandel als aanvulling op de beperkte geldelijke transacties.
De Napoleontische oorlogen in het begin van de 19e eeuw lieten ook hier hun sporen na. Hoewel Confrides geen groot slagveld was, kwamen soldaten en guerrillagroepen regelmatig door het gebied, op zoek naar voedsel of strategische doorgangen. De bevolking leed onder gedwongen leveringen en soms onder plunderingen, maar wist het dorp grotendeels intact te houden.
De opkomst van migratie en leegloop
In de tweede helft van de 19e eeuw en vooral in de 20e eeuw werd duidelijk dat het leven in Confrides zwaar was. De geïsoleerde ligging betekende dat er weinig economische kansen waren buiten de landbouw. Veel jonge inwoners trokken naar grotere steden zoals Alcoy, Alicante of zelfs naar het buitenland om werk te vinden. De bevolkingsafname was onvermijdelijk, en in sommige jaren telde het dorp nog maar enkele honderden bewoners.
Toch bleef de gemeenschap hecht. De dorpsfeesten, religieuze processies en jaarlijkse markten bleven bestaan en fungeerden als momenten waarop ook geëmigreerde families terugkeerden naar hun geboortedorp. Deze tradities hielpen de lokale identiteit te bewaren, ondanks de economische uitdagingen.
Herontdekking in de late 20e eeuw
Vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw kreeg Confrides een nieuwe dynamiek. Buitenlanders, aangetrokken door het rustige leven, de lage woningprijzen en de prachtige ligging, begonnen zich in het dorp te vestigen. Sommigen kwamen voor een vakantiehuis, anderen om permanent te blijven. Ook Spanjaarden uit de stad ontdekten Confrides als plek om in het weekend te ontsnappen aan de drukte.
De restauratie van historische panden werd populair, waarbij traditionele bouwstijlen werden gecombineerd met modern comfort. Dit zorgde voor een nieuw elan in het dorp, en hoewel het inwonertal niet spectaculair steeg, werd het sociale leven erdoor verrijkt. Het historische karakter bleef bewaard, maar kreeg een frissere uitstraling.
Cultureel erfgoed en tradities
Confrides bewaart tot op de dag van vandaag een schat aan cultureel erfgoed. Naast het kasteel zijn er religieuze gebouwen zoals de parochiekerk van San José, die in de 18e eeuw werd gebouwd op de resten van een oudere kapel. De kerk vormt het centrum van religieuze en sociale activiteiten, met processies tijdens Pasen en patronale feesten in de zomer.
De Moros y Cristianos-vieringen, die de strijd tussen de Moren en christenen symboliseren, zijn diep geworteld in de lokale geschiedenis. Kostuums, muziek en toneelstukken 
brengen het verleden tot leven, waarbij het hele dorp betrokken is. Deze feesten trekken bezoekers uit de hele regio en geven een uniek inkijkje in hoe geschiedenis en identiteit hier hand in hand gaan.
Confrides in de 21e eeuw
Vandaag de dag is Confrides een plek waar het verleden nog altijd voelbaar is. De eeuwenoude straatpatronen, de historische gebouwen en de overgebleven landbouwterrassen vertellen het verhaal van een gemeenschap die zich telkens opnieuw heeft moeten aanpassen aan de omstandigheden. De geschiedenis van Confrides is er een van veerkracht, doorzettingsvermogen en het vermogen om tradities te bewaren in een veranderende wereld.
Hoewel de economische basis nog steeds klein is, heeft het dorp door zijn historische charme en ligging een bescheiden maar gestaag groeiende rol gekregen in het toerisme van het binnenland van Alicante. Bezoekers komen niet alleen voor de natuur, maar ook om het verleden van dichtbij te beleven — van de ruïnes op de heuveltop tot de verhalen die nog steeds worden doorverteld op de pleinen.