Natuur in El Campello in het kort
Landschap: Ongeveer 23 kilometer kust, zandstranden, rotsbaaien, droge heuvels en mediterrane begroeiing
Belangrijkste natuurgebieden: Les Puntes de Gosàlvez, Barranc d'Aigües en Les Llomes de Reixes
Kustnatuur: Beschermde duinzones bij Punta del Riu en La Zofra, rotskusten en zeegrasvelden
Kenmerkend: De overgang tussen de Middellandse Zee, droge ravijnen en het heuvelachtige achterland
Wandelen: SL-CV 93 Les Puntes de Gosàlvez (5,7 kilometer) en kustwandelingen bij La Illeta
Laatst gecontroleerd: 3 november 2026
De natuur in El Campello bestaat uit veel meer dan stranden en zee. Deze kustgemeente in de provincie Alicante heeft ongeveer 23 kilometer kustlijn, met brede zandstranden, rotsachtige baaien en kwetsbare duinzones. Landinwaarts liggen de mediterrane heuvels van Les Puntes de Gosàlvez, terwijl Barranc d'Aigües en Les Llomes de Reixes tot de natuurlijkste delen van de noordkust behoren. Ook onder water zijn waardevolle zeegrasvelden aanwezig. Op deze pagina ontdek je de belangrijkste natuurgebieden, de aanwezige flora en fauna, wandelmogelijkheden en de bescherming van het kustlandschap.

El Campello is op het eerste gezicht vooral een plaats van zee, strand en licht. Maar wie zich losmaakt van de boulevard en een stap verder kijkt dan het zand, ontdekt dat de natuur hier veel meer gezichten heeft. Tussen de kust, de lage heuvels, de droge waterlopen en de stillere zones in het noorden van de gemeente ontvouwt zich een landschap dat typisch mediterraan is, maar tegelijk verrassend afwisselend. Het is een omgeving waar rotskusten en zandstranden dicht bij elkaar liggen, waar de geur van zout zich mengt met die van dennen en kruiden, en waar je al wandelend merkt dat El Campello niet alleen door de zee wordt gevormd, maar ook door steen, wind en droogte. Voor Nederlanders en Belgen die de Costa Blanca vooral kennen van stranden en appartementen aan zee, laat El Campello zien dat natuur hier vaak dichterbij ligt dan je op het eerste gezicht denkt.
El Campello ligt in de comarca l'Alacantí, tussen Alicante en Villajoyosa. De gemeente heeft een oppervlakte van ongeveer 55 vierkante kilometer en strekt zich vanaf de Middellandse Zee uit naar het heuvelachtige binnenland. Het zuidelijke deel is relatief vlak en sterker verstedelijkt. Naar het noorden en noordwesten verandert het landschap geleidelijk in een afwisseling van heuvels, droge dalen en rotsachtige hellingen. Juist die verschillen maken de natuurlijke omgeving veelzijdiger dan men bij een bekende kustplaats misschien zou verwachten.
De belangrijkste natuurwaarden liggen niet allemaal binnen één groot beschermd natuurpark. El Campello bestaat eerder uit verschillende landschappelijke gebieden met ieder een eigen karakter. De rotsachtige noordkust, de duinzones langs de brede stranden, het heuvelgebied van Les Puntes de Gosàlvez en de ravijnen richting Barranc d'Aigües vormen samen een natuurlijk geheel. Ook de zee zelf hoort daarbij, omdat voor de kust waardevolle ecosystemen aanwezig zijn die belangrijk zijn voor het leven onder water en voor de bescherming van de stranden.
Kust en achterland
De natuur van El Campello begint bij de kust, maar eindigt daar niet. De gemeente heeft een lange kustlijn van ongeveer 23 kilometer, met brede stranden, kleine baaien, rotsachtige stukken en open zeegezichten die telkens van karakter veranderen. Dat maakt de plaats aantrekkelijk voor wie graag aan de kust leeft, maar ook voor wie oog heeft voor landschappen die minder direct opvallen. Achter de stranden gaat El Campello geleidelijk over in drogere zones met lage heuvels, verspreide begroeiing en open stukken terrein waar de natuur soberder oogt, maar niet minder eigen is. Juist die overgang tussen zee en binnenland maakt de gemeente interessant voor natuurliefhebbers die verder kijken dan alleen het strandseizoen.
Het landschap wordt aan de westelijke en noordwestelijke zijde beïnvloed door uitlopers van de berggebieden rond Cabezó d'Or. Binnen de gemeente zelf liggen onder meer de heuvels van Les Puntes de Gosàlvez, de Serra de la Ballestera en de omgeving van de Serra del Xixí. Verder naar de noordelijke kust bevinden zich de hellingen van Les Llomes de Reixes. Het zijn geen bijzonder hoge bergen, maar hun ligging dicht bij zee zorgt voor een opvallende afwisseling tussen hoger gelegen terrein en de lage kuststrook.
De geologische ondergrond bestaat op veel plaatsen uit kalksteen, andere sedimentaire gesteenten en materialen die door erosie zijn afgezet. De vorm van de heuvels en de aanwezigheid van droge ravijnen vertellen iets over de manier waarop regenwater gedurende lange perioden het landschap heeft uitgesleten. Ook de kust is voortdurend aan verandering onderhevig. Wind, golven, zeestromingen en zware regenbuien kunnen invloed hebben op de ligging van zand, grind en losse stenen.
Waar de kust direct het oog trekt, vraagt het achterland wat meer aandacht. Daar overheersen aardekleuren, kalksteen, mediterraan struikgewas en paden die door een stiller landschap lopen. In die ogenschijnlijk eenvoudige natuur schuilt veel van de kracht van El Campello. Het is geen uitbundig groen gebied met grote bossen of rivieren die altijd water voeren, maar juist een streek die laat zien hoe sterk planten en dieren zich hebben aangepast aan zon, wind en droogte. Wie daar oog voor krijgt, ontdekt een landschap dat niet schreeuwerig mooi is, maar juist stil overtuigt. Vooral in de overgang tussen bebouwing, landbouwresten en open terrein zie je hoe de gemeente vroeger en nu tussen zee en binnenland heeft geleefd.
Het achterland bestaat niet uitsluitend uit wilde natuur. Ook oude landbouwterrassen, verlaten percelen, stenen muurtjes en landelijke wegen maken deel uit van het landschap. Sommige gebieden zijn in het verleden gebruikt voor de teelt van amandelen, olijven of johannesbrood. Waar landbouwactiviteiten zijn verdwenen, heeft de mediterrane begroeiing op verschillende plaatsen opnieuw ruimte gekregen. Daardoor zijn natuurlijke vegetatie en sporen van menselijk gebruik vaak moeilijk van elkaar te scheiden.
Dat samenspel van natuur en menselijke geschiedenis hoort bij het karakter van El Campello. Wie vanaf het centrum richting de heuvels wandelt, merkt hoe het beeld geleidelijk verandert. De bebouwing wordt minder dicht, de vegetatie krijgt een natuurlijker karakter en het uitzicht opent zich naar de kust en de bergen. Voor bewoners is dat een voordeel: zonder ver te reizen kan men van het dagelijkse leven aan zee naar een rustiger mediterraan landschap gaan.
La Illeta en de kust

Een van de opvallendste plekken waar natuur en geschiedenis elkaar raken, is La Illeta dels Banyets. Die plek is natuurlijk vooral bekend als archeologische vindplaats, maar ook het omliggende kustgebied heeft een eigen waarde. De rotsen, het heldere water en de beschutte ligging maken dit deel van de kust interessant voor mensen die graag snorkelen of simpelweg de zee van dichtbij willen bekijken. Onder water komen hier verschillende soorten vissen en zeebegroeiing voor, terwijl boven water de rotsige kust een totaal ander beeld geeft dan de brede zandstranden elders in de gemeente. Wie meer wil weten over de historische laag achter deze plek kan ook de pagina geschiedenis van El Campello bekijken.
La Illeta ligt op een rotsachtige landtong bij de haven van El Campello. Oorspronkelijk was deze landtong door natuurlijke omstandigheden van het vasteland gescheiden geraakt. In de twintigste eeuw werd de verbinding met het vasteland hersteld. De ligging tussen open zee en de meer beschutte havenomgeving verklaart waarom dit gebied al sinds de oudheid aantrekkelijk was voor menselijke bewoning en activiteiten die met de zee verband hielden.
Vanuit natuurkundig oogpunt is vooral de overgang tussen de rotskust en de onderwaterwereld interessant. In tegenstelling tot een breed zandstrand biedt een rotsachtige zeebodem veel spleten, openingen en kleinere beschutte plekken. Daar kunnen vissen, weekdieren, schaaldieren en andere zeedieren voedsel zoeken of zich verschuilen. De exacte soorten die zichtbaar zijn, hangen af van de waterkwaliteit, het seizoen, de omstandigheden op zee en de aanwezige onderwaterbegroeiing.
Langs zulke stukken kust groeit een vegetatie die bestand is tegen zout, zon en wind. Het gaat niet om opvallende bloemenvelden, maar om taaie kustplanten die zich vasthouden in spleten en op schrale bodems. Juist zulke begroeiing is belangrijk voor het evenwicht van de kust. Ze helpt erosie beperken, biedt beschutting aan kleine dieren en hoort bij het natuurlijke gezicht van de mediterrane kustlijn. Daardoor is La Illeta niet alleen interessant voor wie van erfgoed houdt, maar ook voor wie wil zien hoe natuur en zee hier al heel lang met elkaar samenleven. De plek laat goed zien waarom El Campello geen gewone kuststrook is: natuur, archeologie, visserij en uitzicht liggen hier letterlijk naast elkaar.
De rotskust rond La Illeta is bovendien een voorbeeld van hoe kwetsbaar kustnatuur kan zijn. Planten die in kleine rotsspleten groeien, hebben vaak slechts weinig ruimte om zich te ontwikkelen. Ook dieren die op of tussen de rotsen leven, kunnen gevoelig zijn voor verstoring. Wie hier langs de kust loopt of gaat snorkelen, doet er daarom goed aan geen planten of dieren mee te nemen en voorzichtig te zijn met het betreden van natuurlijke rotsformaties.
De gemeente noemt in haar toeristische informatie ook een onderwaterroute bij de Banyets de la Reina, aan de noordelijke zijde van La Illeta. Dit kustgedeelte maakt het mogelijk om bij geschikte omstandigheden kennis te maken met de rotsachtige zeebodem. De historische naam verwijst naar de in de rots uitgehouwen bassins uit de Romeinse tijd. Het gaat niet om een aangelegd zwembad, maar om een combinatie van archeologische resten en een natuurlijke mariene omgeving. Bij zwemmen of snorkelen zijn de actuele zeeomstandigheden, golfslag en veiligheid altijd bepalend.
Posidonia onder de zeespiegel
Een belangrijk deel van de natuur langs de kust van El Campello bevindt zich onder het wateroppervlak. Voor de kust groeien velden van Posidonia oceanica, een zeeplant die uitsluitend in de Middellandse Zee voorkomt. Posidonia wordt vaak voor zeewier aangezien, maar is een echte bloeiende plant met wortels, bladeren en een ondergronds netwerk. De zeegrasvelden kunnen grote oppervlakten van de zeebodem bedekken en vormen een belangrijk leefgebied voor vissen en andere zeedieren.
De aanwezigheid van posidonia is niet alleen belangrijk voor de biodiversiteit. De planten helpen sediment vast te houden, bieden beschutting aan jonge vissen en dragen bij aan het natuurlijke evenwicht van de kust. Ook kunnen zeegrasvelden de werking van golven op de zeebodem verminderen. Daarmee speelt de onderwaternatuur een rol bij de bescherming van stranden tegen erosie.
Voor de noordelijke kust van El Campello, onder meer in de omgeving van Coveta Fumà en Carritxal, beschrijft de gemeente de aanwezigheid van een kunstmatig rif dat is aangelegd om de onderwaternatuur te ondersteunen. Dergelijke structuren kunnen geschikte omstandigheden bieden voor verschillende zeedieren en bijdragen aan het herstel van kwetsbare mariene ecosystemen. De gemeente wijst in haar informatie op de betekenis van deze kustzone voor de posidoniavelden.
Wanneer op stranden bruine bladeren of vezelige resten van posidonia aanspoelen, wordt dat soms als vervuiling gezien. In werkelijkheid vormen deze zogenaamde arribazones, aangespoelde zeegrasresten, een natuurlijk onderdeel van het kustecosysteem. Ze kunnen helpen om zand vast te houden en verminderen de invloed van golven op kwetsbare stranden.
Het behoud van posidonia is daarom ook een aandachtspunt bij het strandbeheer. De regio Valencia kent specifieke regels voor de bescherming van deze zeegrasvelden. Onder meer het ankeren op levende posidonia kan schade veroorzaken en is aan beperkingen onderworpen. Ook bij het verwijderen van aangespoelde plantenresten moet rekening worden gehouden met hun ecologische functie. Wie de kust van El Campello bezoekt, ziet daardoor soms zeegras op het strand liggen dat bewust niet wordt verwijderd.
Les Puntes de Gosàlvez
Een van de bekendere natuurzones landinwaarts is Les Puntes de Gosàlvez, aan de noordelijke kant van El Campello. Dit gebied is minder bekend dan het strand en de boulevard, maar juist daardoor aantrekkelijk voor wie rust zoekt. Het landschap bestaat hier uit lage heuvels, open stukken terrein en een typisch mediterraan decor van droge grond, struiken en verspreide bomen. De lokale wandelroute SL-CV 93 voert door dit gebied en laat goed zien dat El Campello ook buiten de kust veel landschappelijke waarde heeft. Deze route is ongeveer 6 kilometer lang en wordt doorgaans als goed toegankelijk beschouwd, al blijven stevige schoenen, water en bescherming tegen de zon belangrijk. Vanaf hogere punten heb je uitzicht over zee, de bebouwing en het reliëf van de omgeving, waardoor je de gemeente op een heel andere manier leert kennen dan vanaf een terras of strandstoel.
Les Puntes de Gosàlvez ligt in het heuvelachtige achterland van El Campello, in de omgeving van de Partida del Ramellat en niet ver van de weg richting Busot. Het gebied bestaat uit een afwisseling van lage heuvelruggen, kleine dalen, onverharde paden en voormalige landbouwgronden. Door de relatief geringe hoogteverschillen vormt het een toegankelijker wandelgebied dan de hogere berggebieden die verder landinwaarts in de provincie Alicante liggen.
De naam Puntes verwijst naar de verschillende heuveltoppen die samen een herkenbaar landschap vormen. Vanaf de hogere delen is de Middellandse Zee zichtbaar en krijgt men een goed beeld van de overgang tussen het bebouwde kustgebied en het natuurlijke achterland. Vooral op heldere dagen laat het uitzicht zien hoe dicht de heuvels bij de kust liggen.

De natuur in Les Puntes de Gosàlvez is ruw en eenvoudig, maar juist daarin schuilt de aantrekkingskracht. Je vindt er geen spectaculair hoge bergen of dichte bossen, maar wel een landschap dat typisch is voor deze hoek van de provincie Alicante. Struikgewas, kruiden, kale stukken grond en her en der dennen bepalen het beeld. In het voorjaar oogt het gebied zachter door bloei en frissere tinten, terwijl de zomer het terrein weer harder en droger maakt. Dat ritme van de seizoenen is hier nog goed zichtbaar. Voor wandelaars, hardlopers en mensen die graag even uit de bebouwde kustzone willen stappen, vormt Les Puntes de Gosàlvez een waardevol tegengewicht voor het meer stedelijke gezicht van El Campello.
De begroeiing bestaat uit mediterrane struiken, kruiden en verspreide bomen die zijn aangepast aan langdurige droogte. Op verschillende plaatsen zijn bovendien oude landbouwterrassen en sporen van vroeger landgebruik zichtbaar. Daardoor is Les Puntes de Gosàlvez niet uitsluitend een natuurgebied, maar ook een landschap waarin de ontwikkeling van de landelijke omgeving van El Campello herkenbaar blijft.
De officiële wandelroute SL-CV 93 is door de Federación de Deportes de Montaña y Escalada de la Comunitat Valenciana, de regionale bergsportfederatie, geregistreerd en gecontroleerd. Volgens de federatie is de route 5,70 kilometer lang en bedraagt de theoretische wandeltijd ongeveer één uur en veertig minuten. Het totale hoogteverschil tijdens de stijging is ongeveer 115 meter en de route verloopt grotendeels over goed herkenbare paden en onverharde wegen.
De wandeling begint bij het voormalige Colegio de la Colonia Bonny in de Partida del Ramellat. Het betreft een rondwandeling met enkele gedeelten waar de heen- en terugweg over hetzelfde traject lopen. Onderweg passeert men een kleine recreatiezone en verschillende dalen voordat de route omhooggaat naar het uitzichtpunt van Les Puntes de Gosàlvez.
De laatste officiële kwaliteitscontrole van de route die door de federatie wordt vermeld, dateert van oktober 2022. Hoewel de route volgens die controle aan de eisen voldeed, kan de toestand van de bewegwijzering en paden nadien zijn veranderd. Voor wie gaat wandelen blijft het daarom verstandig om de actuele toestand van het traject en de weersomstandigheden te controleren.
Droge waterlopen en ravijnen
Ook de droge waterlopen en ravijnen in en rond El Campello horen bij de natuur van de gemeente. In deze streek voeren zulke beddinglijnen lang niet altijd water, maar ze blijven wel belangrijk voor het landschap. Ze vormen natuurlijke routes door het terrein, beïnvloeden de begroeiing en zorgen ervoor dat regenwater bij zware buien zijn weg kan vinden. Wie uit noordelijke landen komt, onderschat soms hoe belangrijk zulke droge geulen zijn. Ze lijken leeg, maar ze maken wezenlijk deel uit van de natuurlijke structuur van het gebied. Bij regen laten ze ineens zien waarom ze er liggen, en in drogere tijden vormen ze opvallende lijnen in het landschap.
In El Campello zijn vooral het Barranc d'Aigües en de Barranc de l'Amerador herkenbare voorbeelden van dergelijke natuurlijke waterlopen. Daarnaast ligt in het zuiden de monding van de Riu Sec, ook bekend als de Río Montnegre. Deze rivier en de bijbehorende waterlopen vormen een belangrijk onderdeel van het afwateringssysteem in de omgeving van Alicante.
De naam Riu Sec betekent letterlijk droge rivier. Dat geeft goed weer hoe het landschap functioneert. Gedurende lange perioden kan de bedding vrijwel droog zijn, maar bij hevige regenval kan er plotseling veel water doorheen stromen. Ook neerslag die verder landinwaarts valt, kan invloed hebben op de afvoer richting zee. Het is daarom belangrijk om een droge rivierbedding niet te verwarren met een permanent veilig wandelpad.
Rond zulke zones verandert de begroeiing vaak subtiel. Je ziet er struiken, taaie grassen, soms een boom die net wat meer beschutting of vocht heeft gevonden, en vooral veel planten die zich aangepast hebben aan schaarste. Voor vogels en kleine dieren zijn deze overgangen belangrijk, juist omdat ze dekking en variatie bieden. Daardoor is de natuur van El Campello niet alleen te vinden op de mooiste uitzichtpunten, maar ook in deze stillere, minder opvallende delen van de gemeente waar het landschap zijn eigen logica volgt. Zeker na periodes van regen kan zo’n droge bedding tijdelijk veranderen in een levendiger zone, terwijl zij in de zomer weer bijna versteend en stoffig oogt.
In september 2026 werd opnieuw duidelijk hoe krachtig deze natuurlijke afwatering kan zijn. Op 9 september veroorzaakte een korte maar hevige storm vooral aan de noordelijke kust van El Campello aanzienlijke afstroming van regenwater. Bij Cala Lanuza en de omgeving van La Merced werden zand en andere materialen door het water verplaatst. De gemeente meldde een dag later dat de getroffen kustgedeelten weer toegankelijk waren gemaakt. Het ging om een tijdelijke weerssituatie, maar deze gebeurtenis laat goed zien waarom droge waterlopen en natuurlijke afvoergeulen bij de kust een belangrijke functie hebben.
De gemeente heeft in september 2026 bovendien haar gemeentelijke plan voor het risico op overstromingen definitief vastgesteld. Dit plan is bedoeld om de risico's van hevige regenval en overstromingen beter in kaart te brengen en de inzet van hulpdiensten en andere betrokken instanties te coördineren. Voor bewoners en bezoekers is vooral de praktische betekenis belangrijk: ook in een zonnige kustgemeente blijven de natuurlijke afwateringsgebieden en rivierbeddingen essentieel voor de veiligheid.
Barranc d'Aigües en Les Llomes de Reixes
Een van de interessantste natuurlijke kustzones ligt bij Barranc d'Aigües, in het noordelijke deel van El Campello. Hier loopt een ravijn vanuit de heuvels richting de Middellandse Zee. Het landschap wordt gevormd door hellingen, mediterrane begroeiing, steile rotsen en een relatief natuurlijke kustzone met stenen en grind.
Het Barranc d'Aigües vormt een landschappelijke verbinding tussen de omgeving van de Serra de la Ballestera en de kust. Aan de zeezijde ligt Les Llomes de Reixes, een gebied met opvallende rotsachtige hellingen en een veel minder verstedelijkt karakter dan de stranden rond het centrum van El Campello.
De gemeente beschrijft Barranc d'Aigües als een van de best bewaarde natuurlijke kustlandschappen binnen haar grondgebied. In deze omgeving komen onder meer mediterrane soorten voor zoals mastiekstruiken, jeneverbessen en aardbeibomen. Vooral de combinatie van planten die droogte kunnen verdragen en beschuttere zones binnen het ravijn is botanisch interessant.
De kust bij Les Llomes de Reixes heeft ook een bijzondere landschappelijke uitstraling. De steile rotswanden lopen richting een strand van stenen en grind, terwijl de zestiende-eeuwse Torre de Reixes op de hoogte boven de kust staat. Deze historische wachttoren is een herkenningspunt in het landschap, maar de ecologische waarde ligt vooral bij de natuurlijke hellingen, het ravijn en de overgang naar zee.
In gemeentelijke informatie wordt Lloma de Reixes genoemd als een gebied met bijzondere natuurwaarden dat planologische bescherming geniet. Daarbij wordt ook gesproken over een procedure om het gebied een aanvullende status als beschermd gemeentelijk natuurgebied te geven. Zonder een bevestigd definitief aanwijzingsbesluit mag echter niet worden aangenomen dat het gebied al officieel als Paraje Natural Municipal is uitgeroepen. De bestaande natuurwaarden en beschermingsregels blijven vanzelfsprekend belangrijk.
Voor wandelaars en natuurliefhebbers is dit deel van de kust aantrekkelijk door de rust en de relatief natuurlijke omgeving. Tegelijk zijn sommige paden stenig of steil en is de toegankelijkheid niet overal eenvoudig. De natuurlijke vegetatie en de aanwezigheid van kwetsbare hellingen maken het belangrijk om bestaande paden te volgen en niet buiten de toegestane routes door de begroeiing te lopen.
Flora van El Campello

Wie het binnenland van El Campello intrekt, merkt hoe sterk de flora is aangepast aan het mediterrane klimaat. Hier groeien onder meer dennen, lage struiken en geurige kruiden die bestand zijn tegen hitte, zon en een tekort aan water. Rozemarijn, tijm en andere aromatische planten horen bij het landschap, net als hardere soorten die zich vastzetten in rotsige bodems of langs oude paden. In het voorjaar krijgt die vegetatie een zachter gezicht, wanneer bloei en frisse scheuten kleur brengen in een terrein dat in de zomer vaak veel droger en bleker oogt. Juist die seizoenswisseling maakt het interessant om hetzelfde gebied op verschillende momenten van het jaar te bezoeken.
De lage mediterrane begroeiing wordt vaak aangeduid als matorral, een verzamelnaam voor struikvegetatie die bestaat uit planten die goed bestand zijn tegen een droog klimaat. Veel van deze planten beschikken over kleine, leerachtige of aromatische bladeren waardoor ze minder water verliezen. Sommige soorten ontwikkelen diepe wortels om vocht uit de ondergrond te bereiken, terwijl andere tijdens langdurige droogte hun groei sterk beperken.
In El Campello verschilt de begroeiing per landschapstype. Op open heuvels domineren lage struiken en kruiden, terwijl in beschuttere delen verspreide bomen en dichtere vegetatie kunnen groeien. Langs ravijnen is plaatselijk meer vocht beschikbaar en op rotsachtige kustgedeelten moeten planten bovendien bestand zijn tegen zeewind en zout.
De gemeentelijke beschrijvingen van Barranc d'Aigües noemen onder meer mastiekstruik, jeneverbes en aardbeiboom als voorbeelden van de bijzondere mediterrane flora. Deze soorten illustreren hoe verschillend de natuurlijke omstandigheden kunnen zijn binnen een relatief beperkt gebied. Juist de beschutte delen van ravijnen en noordelijk gelegen hellingen kunnen andere mogelijkheden bieden voor plantengroei dan de meest zonovergoten kusthellingen.
Voor wie regelmatig in El Campello wandelt, zijn de seizoensverschillen goed zichtbaar. In het voorjaar kunnen de heuvels en ravijnen door bloeiende kruiden en nieuwe scheuten een zachter karakter krijgen. In de zomer overheersen droge aardekleuren en grijsgroene struiken. Na voldoende regen in de herfst kan de vegetatie opnieuw groener worden, al verschilt dat sterk van jaar tot jaar.
Beschermde duinzones
Ook langs delen van de kust en op sommige stranden speelt natuurlijke begroeiing een steeds grotere rol. In El Campello is de afgelopen tijd ingezet op beschermde duinzones, waarmee geprobeerd wordt de natuurlijke kuststructuur te versterken. Zulke duinen vallen misschien minder op dan een boulevard of strandbar, maar ze zijn ecologisch belangrijk. Ze helpen het zand vasthouden, beschermen kwetsbare planten en vergroten de natuurlijke waarde van het strand. Daarmee laat El Campello zien dat strand en natuur niet tegenover elkaar hoeven te staan, maar elkaar juist kunnen versterken als er zorgvuldig met de kust wordt omgegaan. Vooral bij stranden waar veel bezoekers komen, is dat evenwicht belangrijk. De natuur moet daar niet alleen mooi zijn, maar ook bestand blijven tegen drukte, wind, voeten in het zand en wisselende weersomstandigheden.
Een concreet voorbeeld is het project waarmee de gemeente in februari 2024 twee duingebieden heeft afgebakend bij Punta del Riu en La Zofra. Punta del Riu ligt bij het noordelijke uiteinde van Playa Carrer la Mar, vlak bij de monding van de Riu Sec. La Zofra ligt aan Playa Muchavista. Samen omvatten de afgebakende zones meer dan 400 vierkante meter.
Het project werd uitgevoerd door de gemeentelijke milieudienst, met wetenschappelijke ondersteuning van het Instituto de Ecología Litoral, het instituut voor kustecologie. Op deze locaties had zich al op natuurlijke wijze vegetatie ontwikkeld in het zand nabij de boulevard. Door de betreffende zones af te bakenen, wordt geprobeerd de natuurlijke opbouw van duinen verder mogelijk te maken.
De afzettingen bestaan uit eenvoudige houten palen en touwen die bezoekers helpen om de kwetsbare vegetatie te vermijden. Binnen de zones kan zand door de werking van wind en planten geleidelijk worden vastgehouden. Op die manier kan het natuurlijke duinproces zich ontwikkelen zonder dat het gebied voortdurend wordt betreden.
De duinen hebben niet dezelfde omvang als de uitgestrekte duinlandschappen die men bijvoorbeeld in Nederland aantreft. Het gaat om relatief kleine zones aan drukbezochte stranden. Toch kunnen ook deze kleine gebieden waardevol zijn voor kustplanten en insecten. Ze helpen bovendien om bezoekers bewust te maken van de natuurlijke functie van zand en begroeiing op een strand.
Wie Muchavista of Carrer la Mar bezoekt, kan daardoor op sommige plaatsen kleine afgebakende vegetatiezones tegenkomen. Dat zijn geen verwaarloosde delen van het strand, maar gebieden die bewust ruimte krijgen om zich natuurlijk te ontwikkelen. Juist op stranden waar dagelijks veel mensen komen, is dat van belang voor de bescherming van de kust.
Stranden met natuurwaarde
De stranden van El Campello zijn niet allemaal hetzelfde, en juist dat maakt de kust interessant. Muchavista en Carrer la Mar zijn de bekendste zandstranden, met een toegankelijk en open karakter. Hier draait het strandgevoel voor veel mensen om ruimte, zwemmen, wandelen en voorzieningen. Toch hebben ook deze bekende stranden een natuurlijke kant, zeker waar duinen, zandbehoud en kustbeheer een rol spelen. De zee, wind en stroming blijven hier voortdurend invloed uitoefenen op het strand. Daardoor is kustbeheer geen eenmalige ingreep, maar een doorlopend proces waarin recreatie en natuur elkaar moeten blijven verdragen.
De kleinere baaien in het noorden hebben weer een heel ander karakter. Daar wordt de kust rotsachtiger, intiemer en soms stiller. Het water is op veel plekken helder, waardoor snorkelaars en zwemmers er een andere beleving hebben dan op de brede zandstranden. Wie de verschillen tussen de kustzones wil ontdekken, kan het beste meer dan één plek bezoeken. Een ochtend op Muchavista voelt anders dan een wandeling langs de baaien bij Coveta Fumà of een stop bij La Illeta. Meer praktische informatie over die kuststrook staat op de pagina stranden van El Campello.
Voor natuurliefhebbers zijn vooral de overgangen tussen verschillende kusttypen interessant. In het zuiden overheersen zandstranden met een open karakter. Rond La Illeta worden rotsen en kleinere kustformaties belangrijker. Verder naar het noorden volgen baaien, kliffen, grindstranden en plaatselijk vrijwel natuurlijke kustgedeelten. Daardoor verandert niet alleen het uitzicht, maar ook de begroeiing en de onderwaterwereld.
De noordelijke kust bij Cala Piteres, Cala d'Enmig, Barranc d'Aigües en Carritxal laat een andere kant van El Campello zien dan het brede Muchavista-strand. Hier bepalen stenen, rotsachtige bodems en kleinere inhammen het karakter. In de omgeving van de kliffen groeit plaatselijk mediterrane kustvegetatie, terwijl de onderwaterwereld meer rotsachtige leefgebieden kent dan de open zandbodems verder naar het zuiden.
Bij de natuurlijke kuststroken is bescherming extra belangrijk, omdat de begroeiing en de rotsachtige hellingen kwetsbaar kunnen zijn. Het gebruik van officiële toegangen helpt om beschadiging te voorkomen. Ook is het verstandig om geen planten of dieren mee te nemen en aangespoelde natuurlijke materialen zoveel mogelijk te laten liggen wanneer dat volgens de plaatselijke regels vereist is.
Vogels en kleine dieren
De natuur van El Campello is niet alleen zichtbaar in planten, rotsen en zee, maar ook in dieren die zich aan dit landschap hebben aangepast. Langs de kust zijn meeuwen en andere kustvogels vanzelfsprekend aanwezig, maar in de drogere zones en rond de ravijnen valt meer te ontdekken voor wie rustig kijkt. Kleine zangvogels, insecten, hagedissen en andere reptielen maken gebruik van de beschutting die struiken, stenen en muurtjes bieden. Roofvogels kunnen boven open terrein verschijnen, zeker waar thermiek en uitzicht over jachtgebied samenkomen. Het gaat hier niet om een groot wild natuurgebied, maar om een kleinschalig mediterraan leefgebied waarin veel dieren zich juist onopvallend bewegen.
Voor bezoekers is dat misschien even wennen. De natuur aan de Costa Blanca presenteert zich niet altijd uitbundig. Ze vraagt stilte, geduld en aandacht voor details. Een hagedis die tussen stenen wegschiet, het geluid van krekels in de warmte, een vogel die boven een droge geul blijft hangen of bijen rond bloeiende kruiden vertellen net zo goed het verhaal van El Campello als de grotere panorama’s. Wie wandelt zonder haast, merkt dat er in dit droge landschap meer leven zit dan op het eerste gezicht zichtbaar is. Juist die verborgen rijkdom maakt de natuur rond El Campello boeiend.
De verscheidenheid aan kleine leefgebieden verklaart waarom verschillende diergroepen hier geschikte omstandigheden kunnen vinden. In struikachtige zones kunnen zangvogels voedsel zoeken en beschutting vinden, terwijl insecten gebruikmaken van bloeiende kruiden en planten. Rotsen en stenen bieden schuilplaatsen aan reptielen en andere kleine dieren. Op open terrein kunnen roofvogels jagen, terwijl aan de kust weer andere voedselbronnen beschikbaar zijn.
De meeste dieren laten zich niet op ieder moment van de dag zien. In warme zomermaanden verschuilen veel soorten zich tijdens de heetste uren en worden ze actiever wanneer de temperatuur daalt. In het voorjaar zijn insecten en vogels vaak beter waarneembaar, vooral op plaatsen waar kruiden en struiken bloeien. Voor wie belangstelling heeft voor de plaatselijke fauna is rustig wandelen daarom meestal waardevoller dan zoveel mogelijk kilometers afleggen.
Ook de onderwaterwereld hoort bij de biodiversiteit van El Campello. Rotsachtige bodems, zeegrasvelden en kunstmatige riffen kunnen samen leefruimte bieden aan vissen, weekdieren en andere mariene dieren. De aanwezigheid van deze ecosystemen verklaart waarom de bescherming van de kust niet ophoudt bij de strandlijn, maar ook betrekking heeft op de zee zelf.
Wandelen en fietsen
Voor wie de natuur van El Campello actief wil beleven, zijn wandelen en fietsen de meest logische manieren. De route door Les Puntes de Gosàlvez is een van de bekendste voorbeelden, maar ook langs de kust zijn er trajecten die veel van het landschap laten zien. Wandelingen waarbij je stranden, baaien, rotskust en open zee met elkaar combineert, maken goed duidelijk hoe gevarieerd El Campello eigenlijk is. Daarbij draait het niet alleen om sport, maar ook om kijken: naar het kleurverschil tussen zand en rots, naar de begroeiing langs de paden en naar de manier waarop de bebouwing soms abrupt ophoudt en de natuur weer de ruimte neemt.
Voor wie een officiële gemarkeerde natuurwandeling zoekt, is de SL-CV 93 Les Puntes de Gosàlvez het duidelijkste uitgangspunt. De route is 5,70 kilometer lang en heeft een beperkte maar merkbare stijging. De theoretische wandeltijd van ongeveer één uur en veertig minuten is een richtwaarde. Wie onderweg regelmatig stopt om foto's te maken of van het uitzicht te genieten, zal vanzelfsprekend langer nodig hebben.
De route loopt door een droog mediterraan landschap met lage heuvels en onverharde paden. Stevige schoenen, voldoende drinkwater en bescherming tegen de zon zijn verstandig. Vooral tijdens de zomermaanden kan het gebrek aan schaduw een belangrijk aandachtspunt zijn. Het is dan beter om vroeg op de dag te wandelen of voor een koelere periode van het jaar te kiezen.
Naast Les Puntes de Gosàlvez bestaat er langs de kust een heel andere vorm van natuurwandeling. Bij de Torre de la Illeta begint de Voramar de les Escultures, een kustwandeling langs zee waarbij beelden en het natuurlijke kustlandschap worden gecombineerd. Deze route is minder gericht op het beklimmen van heuvels en meer op het beleven van de rotsachtige kust, het uitzicht over de Middellandse Zee en de omgeving van La Illeta.
De kustwandeling maakt duidelijk hoe verschillend de natuurgebieden binnen El Campello zijn. Waar Les Puntes de Gosàlvez een droog en open heuvelgebied vormt, draait een wandeling langs La Illeta vooral om zeewind, rotsen en het leven aan de kust. Beide routes kunnen interessant zijn voor mensen die de natuurlijke omgeving van de gemeente beter willen leren kennen zonder direct een zware bergwandeling te ondernemen.
Voor wie meer ervaring heeft met ongelijk terrein zijn de noordelijke kustzones eveneens interessant. Bij Barranc d'Aigües en Les Llomes de Reixes kunnen de paden echter steniger en steiler zijn. Niet iedere toegang is geschikt voor mensen met beperkte mobiliteit en sommige gedeelten liggen dichter bij kliffen of rotsachtige hellingen. Het is daarom verstandig vooraf te controleren of het gekozen traject daadwerkelijk toegankelijk en veilig is.
Fietsers kunnen gebruikmaken van wegen en trajecten die de kust en het achterland met elkaar verbinden. Dat maakt El Campello aantrekkelijk voor wie graag beweegt zonder meteen een zwaar berggebied nodig te hebben. De hellingen zijn op veel plaatsen overzichtelijker dan verder landinwaarts, terwijl het uitzicht op zee en de afwisseling van ondergrond veel ritten toch karakter geven. Juist doordat kust en binnenland hier zo dicht bij elkaar liggen, blijft een tocht gevarieerd en verandert het landschap sneller dan je vooraf misschien verwacht. Wie in de zomer op pad gaat, doet er goed aan vroeg te vertrekken, want schaduw is niet overal vanzelfsprekend en de warmte kan in open terrein snel zwaar worden.
Bij fietsen door natuurlijke gebieden is het belangrijk bestaande wegen en toegestane paden te gebruiken. Niet ieder wandelpad is geschikt voor fietsers en kwetsbare begroeiing kan door herhaald gebruik buiten de officiële routes beschadigd raken. Ook moet rekening worden gehouden met wandelaars, landbouwverkeer en de beperkte ruimte op sommige onverharde trajecten.
Natuur door de seizoenen
Het mediterrane klimaat bepaalt sterk hoe de natuur van El Campello er gedurende het jaar uitziet. In de winter zijn de temperaturen meestal aangenamer voor langere wandelingen door het achterland. Op heldere dagen is het uitzicht vanaf Les Puntes de Gosàlvez vaak bijzonder goed. Ook de kust krijgt in deze periode een rustiger karakter doordat veel minder mensen gebruikmaken van de stranden.
In het voorjaar kan de begroeiing in de heuvels en ravijnen duidelijk veranderen. Na voldoende regen groeien nieuwe scheuten en komen verschillende kruiden en struiken tot bloei. Daardoor krijgen de droge hellingen tijdelijk meer kleur. Ook vogels, vlinders en andere insecten zijn in deze periode vaak actiever.
De zomer brengt warmte en droogte. Veel planten beperken dan hun groei en de vegetatie krijgt een grijsgroene of bruine uitstraling. Voor langere wandelingen zijn de omstandigheden minder gunstig, vooral op open routes met weinig schaduw. Het landschap is dan bovendien gevoeliger voor natuurbrand. Ook aan de kust kan de druk op natuurlijke zones toenemen doordat meer bezoekers stranden en baaien gebruiken.
In het najaar kan regen opnieuw zorgen voor veranderingen in de plantengroei. Tegelijk is dit een periode waarin hevige mediterrane buien kunnen voorkomen. Vooral de droge ravijnen en waterlopen verdienen dan extra aandacht. Door de plotselinge afvoer van regenwater kunnen paden tijdelijk moeilijk begaanbaar worden en kan het landschap op sommige plaatsen veranderen.
Wie El Campello gedurende meerdere seizoenen bezoekt, ziet daarom steeds een ander beeld. Dezelfde heuvels die in de zomer droog en stenig lijken, kunnen in het voorjaar meer plantengroei vertonen. De kust verandert eveneens, afhankelijk van wind, golfslag, temperatuur en bezoekersdrukte. Juist die afwisseling maakt het aantrekkelijk om de natuur niet uitsluitend tijdens de zomervakantie te beleven.
Natuur beschermen en behouden
De natuur van El Campello leeft niet alleen in het landschap zelf, maar ook in de manier waarop er tegenwoordig mee wordt omgegaan. Het beschermen van duinzones, het uitzetten van routes en het zichtbaar maken van natuurwaarden laten zien dat de gemeente zich steeds bewuster verhoudt tot haar eigen omgeving. Dat is geen overbodige luxe in een kustgemeente waar wonen, recreatie en toerisme voortdurend druk leggen op ruimte en landschap. Juist daarom is het belangrijk dat niet alleen de stranden mooi blijven, maar ook de kwetsbare stukken natuur die minder in het oog springen. Kleine duinen, droge waterlopen, rotskusten en heuvelzones zijn misschien minder bekend dan de boulevard, maar ze bepalen wel mede het natuurlijke karakter van El Campello.
De bescherming van de natuur in El Campello bestaat uit verschillende maatregelen en regelingen. De duinzones bij Punta del Riu en La Zofra worden bijvoorbeeld door afzettingen beschermd tegen betreding. In de heuvelgebieden en langs de noordelijke kust spelen ruimtelijke bescherming, natuurbeheer en het behoud van plaatselijke flora en fauna een rol. Voor de zee gelden daarnaast regionale regels die onder meer betrekking hebben op de bescherming van Posidonia oceanica.
Niet ieder natuurgebied heeft daarbij dezelfde wettelijke status. De gemeente beschikt over waardevolle landschappelijke zones, maar dat betekent niet automatisch dat elk gebied een officieel Parque Natural of Paraje Natural Municipal is. Vooral bij Les Llomes de Reixes is het belangrijk onderscheid te maken tussen de bestaande planologische bescherming en eventuele voorstellen voor een aanvullende officiële natuurstatus. Die verschillende vormen van bescherming mogen niet met elkaar worden verward.
De natuurlijke kust heeft bovendien te maken met erosie, stormen en veranderingen in de zandverdeling. Het beheer van stranden bestaat daarom niet uitsluitend uit schoonmaak en het plaatsen van voorzieningen. Ook het behoud van zeegrasresten, de bescherming van duinbegroeiing en het beperken van beschadiging door bezoekers dragen bij aan het natuurlijke evenwicht.
Voor de heuvelachtige delen zijn vooral langdurige droogte en natuurbrand belangrijke aandachtspunten. Mediterrane struikvegetatie kan tijdens droge perioden gevoelig zijn voor vuur. Daarom is het verstandig om nooit afval, glas of brandende sigaretten achter te laten en de actuele regels voor natuurgebieden te respecteren. Bij verhoogd brandgevaar kunnen tijdelijk beperkingen gelden voor bepaalde activiteiten.
De beschermde duinzones vragen op hun beurt om een andere vorm van voorzichtigheid. Het betreden van jonge vegetatie kan de natuurlijke duinvorming verstoren, terwijl het beschadigen van planten ervoor kan zorgen dat zand minder goed wordt vastgehouden. Juist daarom zijn eenvoudige afzettingen en duidelijke informatie voor bezoekers belangrijk.
Ook in de zee kunnen kleine handelingen grote gevolgen hebben. Het beschadigen van levende posidonia, het meenemen van zeedieren of het achterlaten van afval kan de onderwaternatuur belasten. Wie snorkelt of vaart, moet daarom rekening houden met de natuurlijke leefomgeving en de geldende regels.
Voor bewoners en bezoekers ligt de belangrijkste bijdrage in zorgvuldig gebruik. Op de bestaande paden blijven, beschermde zones respecteren, afval meenemen en planten en dieren met rust laten zijn eenvoudige gewoonten die helpen om de natuur rond El Campello te behouden. Vooral in drukke zomermaanden is dat belangrijk, omdat kleine verstoringen grotere gevolgen kunnen krijgen wanneer veel bezoekers dezelfde plekken gebruiken.
Natuur met toekomst
El Campello is dus veel meer dan een strandbestemming. Het is een plaats waar natuur zich op verschillende manieren laat zien: in de open zee, in rotskusten, in duinen, in droge heuvels en in wandelgebieden die net buiten de dagelijkse drukte liggen. Wie bereid is om verder te kijken dan de boulevard, ontdekt een landschap dat niet opzichtig is, maar wel karaktervol en echt. Dat maakt de natuur van El Campello niet alleen prettig om in te wandelen of te bekijken, maar ook wezenlijk voor het gevoel van de plaats zelf. De gemeente dankt haar aantrekkingskracht niet alleen aan zon en zand, maar ook aan de manier waarop zee, droogte, steen en mediterraan groen hier samen één herkenbaar kustlandschap vormen.
Juist de afwisseling tussen kust en achterland maakt El Campello aantrekkelijk voor mensen die graag buiten zijn. Op relatief korte afstand van elkaar liggen de zandstranden van Muchavista en Carrer la Mar, de rotsachtige kust bij La Illeta, de natuurlijke hellingen van Barranc d'Aigües en het wandelgebied van Les Puntes de Gosàlvez. Elk van deze gebieden laat een andere kant van de gemeente zien en vraagt om een eigen manier van natuurbeleving.
Voor Nederlanders en Belgen die in El Campello wonen of hier regelmatig verblijven, betekent dit dat natuur niet uitsluitend een bestemming voor een dagtocht hoeft te zijn. Een wandeling langs de kust, een rustige tocht door de heuvels of een bezoek aan een van de minder bebouwde baaien kan gemakkelijk onderdeel worden van het dagelijkse leven. Vooral buiten het zomerseizoen bieden deze gebieden mogelijkheden om het landschap in alle rust te ontdekken.
De natuurwaarden van El Campello zijn niet altijd direct zichtbaar. De droge ravijnen lijken soms leeg, de heuvels ogen in de zomer dor en op het strand worden aangespoelde zeegrasresten nog weleens als hinderlijk ervaren. Maar wie beter kijkt, ontdekt dat juist die onderdelen een belangrijke functie vervullen. De ravijnen voeren regenwater af, de mediterrane planten bieden voedsel en beschutting aan dieren, duinen helpen zand vast te houden en posidoniavelden beschermen het leven onder water.
Daarmee laat El Campello zien dat een aantrekkelijke kustgemeente niet alleen afhankelijk is van mooie stranden en goede voorzieningen. Het behoud van de natuurlijke omgeving is minstens zo belangrijk. De heuvels, rotskusten, duinzones en onderwaterlandschappen maken deel uit van het karakter van de gemeente en verdienen dezelfde aandacht als de bekendste plekken langs de boulevard.
Wie de natuur in El Campello echt wil leren kennen, doet er daarom goed aan niet op één plaats te blijven. Een wandeling door Les Puntes de Gosàlvez, een bezoek aan La Illeta en een rustige verkenning van de noordelijke kust bij Barranc d'Aigües laten zien hoeveel afwisseling de gemeente te bieden heeft. Zo wordt duidelijk dat El Campello niet alleen door de Middellandse Zee wordt bepaald, maar ook door de droge heuvels, het bewegende zand, de kwetsbare begroeiing en de natuurlijke processen die deze kust al eeuwenlang vormen.
Dit artikel is voor het laatst bijgewerkt op 3 november 2026.