Dorp in La Rectoria
El Ràfol d’Almúnia is een klein en karaktervol dorp in het noorden van de provincie Alicante, gelegen in de streek Marina Alta. Het bevindt zich niet in de Val de Pop, maar in La Rectoria, een historische streek die wordt gevormd door El Ràfol d’Almúnia, Benimeli, Sagra, Sanet i Negrals en Tormos. Het landschap bestaat uit citrusboomgaarden, lage heuvels, oude landbouwgronden en de markante rotsen van de Sierra de Segària.
Een comarca is een streek die meerdere gemeenten omvat. De Marina Alta is bekend om haar kustplaatsen, valleien, bergen en kleine dorpen. La Rectoria vormt daarbinnen een eigen kleinschalige wereld. De dorpen liggen dicht bij elkaar en delen een geschiedenis die sterk verbonden is met landbouw, waterbeheer, islamitische nederzettingen, christelijke parochies en lokale tradities.
El Ràfol d’Almúnia geldt als de historische hoofdstad van La Rectoria. Het dorp ligt in de vallei van de rivier Girona, aan de voet van de Sierra de Segària. Ondanks de landelijke ligging bevinden de stranden van de noordelijke Costa Blanca, grotere winkels en plaatsen als Ondara, Pego, El Verger en Dénia zich op rijafstand.
Voor Nederlanders en Belgen die Alicante vooral kennen van stranden, boulevards en drukke vakantieplaatsen laat El Ràfol d’Almúnia een andere kant van de provincie zien. Hier draait het dagelijkse leven minder om toerisme en meer om het dorpsplein, de kerk, landbouw, plaatselijke feesten en de verbinding met de omliggende dorpen.
Ligging tussen bergen en kust
De gemeente heeft een oppervlakte van ongeveer 4,9 vierkante kilometer. De dorpskern ligt op circa 88 meter boven zeeniveau. Daarmee ligt El Ràfol d’Almúnia laag genoeg om te profiteren van de nabijheid van de kust, maar duidelijk landinwaarts en tegen de eerste berghellingen van de Marina Alta.
De Sierra de Segària vormt het opvallendste natuurlijke herkenningspunt. Deze langgerekte kalkstenen bergkam rijst ten noorden van de dorpen van La Rectoria op en is vanuit een groot deel van de omgeving zichtbaar. De berg scheidt de kustvlakte gedeeltelijk van het achterliggende dal van de Girona en biedt vanaf hogere punten uitzicht over citrusvelden, dorpen en de Middellandse Zee.
El Ràfol d’Almúnia ligt aan de regionale wegen CV-728 en CV-729. Deze wegen verbinden het dorp met onder meer Benimeli, Sanet i Negrals, Sagra en de routes naar Pego, Ondara en El Verger. Een aangelegde rondweg heeft een deel van het doorgaande verkeer uit de oude dorpskern gehaald, waardoor het centrum zijn rustige karakter beter kan behouden.
Volgens de gemeente ligt de dichtstbijzijnde kust op ongeveer twaalf kilometer. Alicante ligt circa 96 kilometer verderop en Valencia ongeveer honderd kilometer. Beide internationale luchthavens zijn daardoor bruikbaar voor familiebezoek en reizen naar Nederland en België. De werkelijke reistijd hangt af van de gekozen route, het verkeer en het seizoen.
Een auto blijft voor bewoners en bezoekers praktisch. Het openbaar vervoer in kleine dorpen is beperkter dan in Nederland of België. Voor grotere boodschappen, ziekenhuisbezoek, middelbaar onderwijs en veel vormen van werk zijn inwoners meestal aangewezen op omliggende plaatsen.
Kleine maar groeiende gemeente
El Ràfol d’Almúnia telde op 1 januari 2025 officieel 742 inwoners. Daarmee is het dorp groter dan oudere beschrijvingen met 650 tot 700 inwoners doen vermoeden. De bevolking kan van jaar tot jaar enkele tientallen inwoners veranderen, wat bij een kleine gemeente direct zichtbaar is in de statistieken.
De schaal van het dorp zorgt voor een persoonlijk dagelijks leven. Inwoners komen elkaar tegen bij de kerk, het gemeentehuis, de school, de plaatselijke horeca en tijdens activiteiten. Voor nieuwkomers betekent dit dat contact gemakkelijker kan ontstaan dan in een grote stad, maar ook dat anonimiteit minder vanzelfsprekend is.
Een deel van de bevolking bestaat uit buitenlandse inwoners die bewust voor de rust van de Marina Alta heeft gekozen. De omgeving trekt onder meer gepensioneerden, thuiswerkers en mensen die in Spanje willen wonen zonder midden in een internationale kustplaats terecht te komen. Toch blijft El Ràfol d’Almúnia duidelijk een Spaans en Valenciaans dorp en geen grote expatgemeente.
Wie hier gaat wonen, krijgt naast Spaans ook met Valenciaans te maken. Valenciaans is een officiële taal van de regio Valencia en verschijnt in straatnamen, gemeentelijke communicatie, onderwijs en lokale evenementen. De naam El Ràfol d’Almúnia is de officiële Valenciaanse plaatsnaam.
Voor het dagelijkse leven is Spaans de belangrijkste taal om te leren. Een paar woorden Valenciaans worden vaak gewaardeerd en helpen om de plaatselijke identiteit beter te begrijpen. In een kleine gemeenschap maakt de bereidheid om mee te doen meestal meer verschil dan de vraag of iemand de taal vanaf de eerste dag foutloos spreekt.
Historische hoofdstad van La Rectoria
El Ràfol d’Almúnia is een zelfstandige gemeente en vormt samen met vier naburige dorpen de intergemeentelijke samenwerking La Rectoria. De gemeenten Benimeli, El Ràfol d’Almúnia, Sagra, Sanet i Negrals en Tormos werken sinds 2005 samen binnen de Mancomunitat Intermunicipal La Rectoria.
Een mancomunitat is een samenwerkingsverband waarin kleine gemeenten bepaalde voorzieningen, projecten en activiteiten gezamenlijk organiseren. Dat is nuttig in een gebied waar afzonderlijke dorpen te klein zijn om alle diensten zelfstandig op dezelfde schaal aan te bieden.
De samenwerking richt zich onder meer op cultuur, werkgelegenheid, toerisme en gezamenlijke activiteiten. De dorpen delen niet alleen praktische belangen, maar ook een gezamenlijke geschiedenis. De naam La Rectoria verwijst naar de kerkelijke organisatie die in de 16e eeuw voor de moriscodorpen in deze streek werd ingesteld.
El Ràfol d’Almúnia neemt binnen deze samenwerking een bijzondere plaats in. Het dorp was eeuwenlang het religieuze middelpunt van La Rectoria. De kerk van San Francisco de Paula fungeerde lange tijd als hoofdkerk voor de omliggende gemeenschappen, voordat de afzonderlijke dorpen zelfstandige parochies kregen.
Islamitische oorsprong van het dorp
De geschiedenis van El Ràfol d’Almúnia begint tijdens de islamitische periode. Het woord Ràfol is afgeleid van een Arabische aanduiding voor een landelijk gehucht, een kleine nederzetting of een boerderij. Het dorp ontstond waarschijnlijk als een agrarische gemeenschap waarvan het bestaan draaide om akkers, water en de vruchtbare gronden van de vallei.
De eerste bekende schriftelijke vermelding dateert uit 1306. Het gebied was toen een heerlijkheid van de familie Rois de Corella. Daarna kwam het achtereenvolgens in handen van andere adellijke families. In 1309 gaf koning Alfons V volgens de gemeentelijke geschiedschrijving toestemming aan Andrés G. de Escribá om een verdedigingstoren te bouwen.
Aan het einde van de middeleeuwen behoorde het dorp aan de families Mur en Sapena. In de 15e eeuw kwam de heerlijkheid in handen van de familie Almunia. Deze familie gaf het tweede deel van de huidige gemeentenaam aan El Ràfol d’Almúnia.
De bevolking bestond nog lange tijd hoofdzakelijk uit moslims die onder christelijk bestuur leefden. Zij worden mudéjares genoemd. Het waren inwoners die na de christelijke verovering hun islamitische geloof en een deel van hun eigen gebruiken aanvankelijk konden behouden.
In 1535 werd El Ràfol een van de zogenoemde rectorieën voor de moriscobevolking van de omgeving. Morisco’s waren afstammelingen van moslims die zich, veelal onder zware druk, officieel tot het christendom hadden bekeerd. De nieuwe kerkelijke organisatie kwam onder bescherming van San Francisco de Paula te staan.
Verdrijving en nieuwe bewoners
De verdrijving van de Morisco’s uit Spanje in 1609 had grote gevolgen voor El Ràfol d’Almúnia en de andere dorpen van de Marina Alta. Een groot deel van de plaatselijke bevolking moest vertrekken. Huizen, akkers en waterwerken bleven achter en de landbouw verloor een belangrijk deel van haar arbeidskrachten en kennis.
Na deze ontvolking kwamen nieuwe christelijke bewoners naar de streek. Volgens de gemeentelijke geschiedenis waren veel van deze nieuwe inwoners afkomstig van de Balearen. Deze herbevolking heeft duidelijke sporen nagelaten in familienamen, taal en gebruiken in de Marina Alta.
In 1687 kreeg Juan de Almunia i Esparza de titel markies van Ráfol de Almunia. Het bezit kwam later via verschillende adellijke families bij andere erfgenamen terecht. Voor de gewone bevolking bleef het leven ondertussen grotendeels draaien om landbouw, pacht, belastingen en waterbeheer.
De zware lasten die landeigenaren aan boeren oplegden droegen bij aan de Tweede Germania van 1693. Dit was een boerenopstand tegen feodale belastingen en misbruik door plaatselijke machthebbers. Inwoners van La Rectoria speelden daarbij een belangrijke rol.
Een van de leiders was Francesc Garcia uit El Ràfol d’Almúnia. Hij werd tot algemeen vertegenwoordiger van de opstandelingen benoemd en groeide uit tot een belangrijke politieke en ideologische leider. Daarmee heeft het kleine dorp een opvallende plaats in de sociale geschiedenis van de regio Valencia.
Het eerste gemeentebestuur waarvan de officiële geschiedenis melding maakt, werd op 1 januari 1856 gevormd. Vanaf die periode ontwikkelde El Ràfol d’Almúnia zich verder als zelfstandige plattelandsgemeente binnen de provincie Alicante.
Kerk van San Francisco
De belangrijkste bezienswaardigheid in het centrum is de Iglesia de San Francisco de Paula. Voor Nederlandse en Belgische bezoekers is dit de parochiekerk van de heilige Franciscus van Paola. De kerk staat centraal in de geschiedenis van La Rectoria en is nog altijd nauw verbonden met de identiteit van het dorp.
De eerste christelijke kerk op deze plek ontstond in de 16e eeuw en werd waarschijnlijk gebouwd op of bij de plaats van een eerdere islamitische gebedsruimte. In de 17e eeuw kwam er een nieuw kerkgebouw. De huidige kerk heeft vooral een barok karakter en dateert uit de 18e eeuw.
Waarschijnlijk brandde het gebouw rond 1770 en moest het daarna worden herbouwd. Het huidige kerkinterieur bestaat uit één hoofdbeuk met zijkapellen. Aan de buitenzijde valt vooral de vierkante klokkentoren op, die boven de compacte dorpskern uitsteekt.
In de kerk bevinden zich enkele religieuze beelden met kunsthistorische waarde. Daaronder is een oud beeld van San Francisco de Paula van beeldhouwer Esteve Bonet. Een beeld van San José wordt toegeschreven aan de bekende Valenciaanse beeldhouwer Ignacio Vergara.
De kerk is geen groot stedelijk monument met dagelijkse toeristische openingstijden. Wie het interieur wil bekijken, kan het beste rekening houden met vieringen, missen en plaatselijke activiteiten. Vanaf het plein en de omliggende straten is de klokkentoren wel altijd een herkenbaar onderdeel van het dorpsbeeld.
Traditionele straten en washuis
De kern van El Ràfol d’Almúnia bestaat uit rustige straten met traditionele laagbouw, balkons, oude deuren en woningen die in verschillende perioden zijn aangepast. Het is geen openluchtmuseum: naast historische gevels staan vernieuwde huizen en moderne voorzieningen. Juist deze combinatie laat zien dat het dorp nog altijd wordt bewoond en gebruikt.
Een wandeling door het centrum hoeft niet lang te duren, maar wie rustig kijkt ziet veel kleine details. Het plein bij de kerk vormt het sociale middelpunt. In de omliggende straten liggen het gemeentehuis, plaatselijke horeca en voorzieningen die bij het dagelijkse leven horen.
Een ander onderdeel van het plaatselijke erfgoed is het traditionele washuis. Openbare wasplaatsen speelden vroeger een belangrijke rol in dorpen waar woningen nog geen eigen waterleiding en wasmachine hadden. Het waren praktische voorzieningen, maar ook ontmoetingsplaatsen waar nieuws werd uitgewisseld.
Het goed bewaarde washuis maakt deel uit van een bredere route langs het watererfgoed van La Rectoria. Op deze route staan bronnen, wasplaatsen, irrigatiekanalen en andere bouwwerken centraal die laten zien hoe belangrijk water altijd is geweest voor de dorpen en landbouwgronden.
Feesten in juni en augustus
De belangrijkste dorpsfeesten worden in augustus gevierd en zijn opgedragen aan de Onbevlekte Ontvangenis en patroonheilige San Francisco de Paula. De feestweek loopt doorgaans van zondag tot zaterdag in de week waarin 15 augustus valt. De precieze data en het programma veranderen ieder jaar.
In 2026 zijn 13 en 14 augustus aangewezen als plaatselijke feestdagen voor respectievelijk de Onbevlekte Ontvangenis en San Francisco de Paula. Rond deze dagen worden doorgaans religieuze vieringen, muziek, gezamenlijke maaltijden, kinderactiviteiten en andere dorpsfeesten georganiseerd.
Voor bezoekers zijn zulke dagen een goede gelegenheid om het dorp op zijn levendigst te zien. Voor de inwoners zijn de feesten vooral momenten waarop families, buren, verenigingen en oud-inwoners samenkomen. Een klein dorp dat op een gewone dag rustig oogt, krijgt dan een heel andere sfeer.
Ook het Heilig Hart van Jezus wordt gevierd. Dit feest vindt normaal gesproken plaats op de derde zaterdag van juni. Wie speciaal voor een feest naar El Ràfol d’Almúnia wil komen, doet er verstandig aan het actuele programma vooraf bij de gemeente te controleren.
Landbouw bepaalt het landschap
El Ràfol d’Almúnia ligt midden in een landschap dat eeuwenlang door landbouw is gevormd. Rond het dorp liggen boomgaarden, irrigatiekanalen, terrassen en kleine percelen. Vooral sinaasappel- en andere citrusbomen bepalen een groot deel van het groene beeld in de vallei.
De bloesem van citrusbomen wordt in het Spaans azahar genoemd. Tijdens de bloeiperiode verspreidt deze een herkenbare zoete geur over de velden en dorpsranden. Het is een van de geuren die sterk met La Rectoria en andere landbouwgebieden in de Marina Alta wordt geassocieerd.
Naast citrus komen in de omgeving olijfbomen, amandelbomen, johannesbroodbomen en kleine groentepercelen voor. Niet alle landbouwgrond wordt nog even intensief gebruikt als vroeger. Sommige percelen zijn verlaten, terwijl andere door families of professionele landbouwers worden onderhouden.
Landbouw is hier meer dan alleen een economische activiteit. De indeling van de percelen, de paden, stenen muren en waterwerken bepaalt ook hoe het landschap eruitziet. Wie door de omgeving wandelt of fietst, beweegt zich door een cultuurhistorisch landschap dat generaties lang door bewoners is aangepast.
Natuur bij de Segària
De Sierra de Segària vormt een ruig contrast met de vlakke citrusvelden rond het dorp. De kalkstenen bergkam biedt wandelmogelijkheden, maar niet iedere route is eenvoudig. Paden kunnen stenig, steil en onbeschut zijn. Stevige schoenen, voldoende water en bescherming tegen de zon zijn daarom belangrijk.
Vanaf hoger gelegen delen kijk je uit over La Rectoria, de vallei van de Girona en de kustvlakte richting El Verger, Els Poblets en Dénia. Bij helder weer is de Middellandse Zee goed zichtbaar. Verre eilanden zijn niet op iedere dag of vanaf ieder punt waarneembaar, zodat zulke waarnemingen niet als vast onderdeel van een wandeling moeten worden voorgesteld.
Een toegankelijke mogelijkheid is de Ruta de la Bolata. Deze route van ongeveer vijftien kilometer verbindt meerdere dorpen van La Rectoria en volgt delen van het landschap rond de rivier Girona. Onderweg komen wandelaars langs bronnen, voormalige molens, landbouwgronden en stille dorpswegen.
Een kortere wandeling is de route rond de waterarchitectuur van La Rectoria. Deze rondwandeling van iets meer dan vier kilometer voert langs traditionele wasplaatsen, bronnen, irrigatiekanalen en andere elementen die met de verdeling en het gebruik van water samenhangen.
Andere routes gaan richting de grot van Cocoví, waar oude rotsschilderingen aanwezig zijn, en naar de bergpas van Els Sorells. De grot en schilderingen zijn kwetsbaar erfgoed. Bezoekers moeten afsluitingen respecteren, niets aanraken en geen markeringen op rotswanden achterlaten.
In de zomer kan wandelen zwaar worden door de hitte. Vertrek vroeg, vermijd de warmste uren en controleer natuurbrandwaarschuwingen. Na zware regen kunnen onverharde paden glad, beschadigd of tijdelijk moeilijk bereikbaar zijn.
Lokale keuken van La Rectoria
De plaatselijke keuken sluit aan bij de traditionele gerechten van de Marina Alta en de regio Valencia. Rijst, groenten, peulvruchten, vlees, olijfolie en seizoensproducten vormen de basis. De gemeentelijke informatie noemt onder meer Valenciaanse paella en puchero.
Puchero is een stevige stoofmaaltijd met kikkererwten, groenten en verschillende soorten vlees. Het gerecht wordt langzaam gekookt en past vooral goed bij koelere dagen. De bouillon kan apart worden gebruikt, terwijl de groenten, kikkererwten en het vlees als tweede gang worden gegeten.
Paella wordt in deze streek traditioneel bereid met rijst, kip, konijn, sperziebonen en garrofó. Garrofó is een grote witte boon die veel in Valenciaanse rijstgerechten wordt gebruikt. Niet ieder rijstgerecht in de omgeving is overigens een paella; de Marina Alta kent veel verschillende droge, gebakken en bouillonrijke rijstgerechten.
In de bredere omgeving worden ook hartige coca’s, stoofpotten, amandelgebak, honing, olijven en citrusproducten gegeten. De precieze gerechten verschillen per familie en dorp. Wie plaatselijk wil eten, kan het beste vragen naar het dagmenu of naar gerechten die op dat moment worden bereid.
Het horeca-aanbod in een dorp van deze omvang is beperkt. Openingstijden kunnen per seizoen en weekdag veranderen. Wie speciaal ergens wil lunchen of dineren, doet er verstandig aan vooraf te controleren of de zaak geopend is.
Dicht bij kust en voorzieningen
Een belangrijk voordeel van El Ràfol d’Almúnia is de combinatie van dorpsrust en relatief korte afstanden naar grotere plaatsen. Ondara en El Verger bieden supermarkten, winkels en dienstverlening. In Ondara ligt bovendien het grote winkelcentrum Portal de la Marina.
Pego is een belangrijke plaats voor bewoners van het achterland en beschikt over winkels, scholen, zorgvoorzieningen, horeca en een historische kern. Dénia biedt een haven, ziekenhuis, uitgebreid winkel- en horeca-aanbod en verbindingen per veerboot naar de Balearen.
De kust bij Les Deveses, Els Poblets en El Verger ligt dichterbij dan het centrum en de zuidelijker gelegen stranden van Dénia. Daardoor kan een bewoner of bezoeker vanuit El Ràfol d’Almúnia relatief snel aan zee zijn zonder in een kustplaats te hoeven wonen.
De nabijheid van de AP-7 en de N-332 maakt reizen richting Alicante en Valencia mogelijk. Toch ligt het dorp niet direct aan een snelwegafrit. De eerste en laatste kilometers gaan over regionale wegen, zodat de reistijd langer kan zijn dan alleen de afstand in kilometers doet vermoeden.
Wonen in El Ràfol
Voor Nederlanders en Belgen die nadenken over emigreren naar Spanje biedt El Ràfol d’Almúnia een combinatie van rust, dorpsleven en bereikbaarheid. Het is vooral aantrekkelijk voor mensen die niet dagelijks afhankelijk zijn van stedelijke voorzieningen en graag in een kleinschalige omgeving wonen.
Het woningaanbod bestaat uit traditionele dorpshuizen, appartementen en vrijstaande woningen in en rond de gemeente. De prijzen kunnen lager zijn dan direct aan de kust, maar ook in kleine dorpen van de Marina Alta is de woningmarkt de afgelopen jaren duurder geworden. Een lage vraagprijs betekent bovendien niet automatisch dat een huis zonder extra investeringen bewoonbaar is.
Bij oudere woningen is aandacht nodig voor vocht, dak, elektriciteit, leidingen, isolatie en verwarming. De winters zijn milder dan in Nederland of België, maar huizen zonder goede isolatie kunnen binnen toch koud en vochtig aanvoelen.
Wie buiten de dorpskern koopt, moet ook controleren hoe water, elektriciteit, riolering, internet en toegang zijn geregeld. Een onafhankelijke advocaat en bouwkundige controle zijn verstandig voordat een koopcontract wordt ondertekend.
Een auto is voor de meeste huishoudens praktisch onmisbaar. Voor werk, middelbaar onderwijs, uitgebreide medische zorg en grote boodschappen moet regelmatig worden gereden. Daar staat tegenover dat veel dagelijkse voorzieningen zich dichterbij bevinden dan in meer afgelegen bergdorpen.
Meer praktische informatie staat op de pagina over wonen in El Ràfol d’Almúnia. Gezinnen kunnen daarnaast verder lezen over onderwijs in El Ràfol d’Almúnia.
Gastvrije landelijke bestemming
El Ràfol d’Almúnia is geen plaats met grote toeristische attracties of een overvol dagprogramma. De aantrekkingskracht zit in de rust, de compacte dorpskern, het uitzicht op de Segària en de korte verbindingen met andere dorpen van La Rectoria.
Een bezoek kan beginnen bij de kerk en het dorpsplein. Daarna kun je het washuis bekijken, door de omliggende straten wandelen of een korte route door de landbouwvelden volgen. Wie meer tijd heeft, kan een deel van de Ruta de la Bolata of een bergroute bij de Segària lopen.
Het dorp is ook geschikt als tussenstop tijdens een tocht langs Pego, Ondara, Orba, Dénia of de kust. Door meerdere dorpen van La Rectoria te combineren ontstaat een beter beeld van de historische en landschappelijke samenhang van deze streek.
Bezoekers hoeven hier geen toeristische voorstelling te verwachten. El Ràfol d’Almúnia is in de eerste plaats een woonplaats. Respect voor rust, privéwoningen, landbouwgrond en lokale gewoonten hoort daarom bij een bezoek.
Meer lezen over El Ràfol
Wie zich verder in het dorp wil verdiepen, kan op MijnAlicante.nl lezen over de geschiedenis van El Ràfol d’Almúnia, de natuur rond El Ràfol d’Almúnia en uitstapjes in El Ràfol d’Almúnia.
Ook de andere dorpen van La Rectoria zijn goed te combineren. Lees bijvoorbeeld meer over Benimeli, Sagra, Sanet i Negrals en Tormos. Deze plaatsen liggen op korte afstand en delen een vergelijkbaar landschap van citrusboomgaarden, heuvels en oude dorpskernen.
Voor grotere voorzieningen en uitstapjes zijn Pego en Dénia logische bestemmingen. Pego vormt de overgang naar het achterland en het natuurpark Marjal de Pego-Oliva, terwijl Dénia een historische kuststad met haven, stranden en uitgebreid voorzieningenaanbod is.
Klein dorp met eigen identiteit
El Ràfol d’Almúnia is een dorp dat je niet bezoekt voor één spectaculair monument. De kracht ligt in de samenhang tussen kerk, straten, landbouwgrond, bergen en gemeenschap. De geschiedenis van islamitische boeren, moriscogezinnen, adellijke heren en opstandige landbouwers is nog altijd verbonden met het huidige landschap.
De plaats ligt dicht bij de kust, maar heeft haar landelijke karakter behouden. Zij is klein, maar vormt al eeuwen een belangrijk middelpunt binnen La Rectoria. De bevolking is internationaaler geworden, terwijl Spaans en Valenciaans dorpsleven de basis blijven vormen.
Voor bezoekers is El Ràfol d’Almúnia een rustige kennismaking met de binnenzijde van de Marina Alta. Voor mensen die willen wonen in Alicante kan het een plek zijn waar de nabijheid van Dénia, Pego, Ondara en zee wordt gecombineerd met een dagelijks leven tussen citrusvelden en de Sierra de Segària.
Dit artikel is voor het laatst bijgewerkt op 5 augustus 2026.